پیروولایت

من کیم خار گلستان تو یابن الزهرا زده ام دست به دامان تو یابن الزهرا همچنان قطره که افتاده به دریای عظیم گشته غرق یم احسان تو یابن الزهرا سر به درگاه تو سودم زتو خواهم چشمی که بود یکسره گریان تو یابن الزهرا میزبان گشت تو را با دو لب تشنه ولی خلق عالم شده… بیشتر »

کسی آرام می آید نگاهش خیس عرفان است قدمهایش پر از معنا دلش از جنس باران است کسی فانوس بر دستش بسان نور می آید امید قلب ما روزی ز راه دور می آید اللهم عجل لولیک الفرج بیشتر »

بیا که آینه ی روزگار زنگاری ست بیا که زخم زبان های دوستان کاری ست به انتظار نشستن در این زمانه ی یأس برای منتظران چاره نیست ناچاری است به ما مخند اگر شعرهای ساده ی ما قبول طبع شما نیست کوچه بازاری است چه قاب ها و چه تندیس های زرینی گرفته ایم به نامت که… بیشتر »

عصر یک جمعهء دلگیر، دلم گفت بگویم بنویسم که چرا عشق به انسان نرسیده است؟چرا آب به گلدان نرسیده است؟چرا لحظهء باران نرسیده است؟ وهر کس که در این خشکی دوران به لبش جان نرسیده است، به ایمان نرسیده است و غم عشق به پایان نرسیده است. بگو حافظ دلخسته زشیراز… بیشتر »

جمعه ها طبع من احساس تغزل دارد ناخودآگاه به سمت تو تمایل دارد بی تو چندیست که در کار زمین حیرانم مانده ام بی تو چرا باغچه ام گل دارد شاید این باغچه ده قرن به استقبالت فرش گسترده و در دست گلایل دارد تا به کی یکسره یکریز نباشی شب و روز ماه مخفی شدنش نیز… بیشتر »